Archief voor de categorie ‘PokerNews’

De kick van cashgames

Vraag binnen de pokerwereld tien mensen wie de beste drie spelers van het land zijn en zijn naam zal zeker negen keer worden genoemd. Wellicht wordt Koen Berendsen niet door iedereen tot de beste pokeraar van Nederland bestempeld, maar hij komt aardig in de buurt. ,,Er zijn er maar weinig die echt heel goed zijn.”

‘Er kwam een tijdje geleden een behoorlijk jonge man bij ons langs. Nog net geen rijbewijs, zeg maar. Hij vroeg naar een sportauto bij ons in de showroom. Blijkt die jongen een grote te zijn in de wereld van het pokeren. En daar worden geen kleine bedragen verdiend.’
Het is een stukje uit de nieuwsbrief van een Ferrari-dealer in Enschede. De tekst gaat over Koen Berendsen. Nog geen rijbewijs, wel al een sloot geld verdiend in poker en dus maar vast een Ferrari gekocht. Hij is niet de eerste persoon in de mondiale pokerwereld die zonder rijbewijs toch het raspaardje onder de Italiaanse sportwagens voor de deur heeft staan. Dario Minieri had er jaren geleden ook al één. De Italiaan kreeg hem echter van PokerStars, vanwege zijn status. Berendsen heeft hem zelf verdiend met pokeren.
De in Oldenzaal wonende speler heeft niet, zoals bijvoorbeeld Pieter de Korver, één toernooi gewonnen waarmee hij zijn kapitaal in een klap vermenigvuldigde. Berendsen is cashgamer. Zo nu en dan speelt hij nog een leuk toernooi, maar voor hem is dat vooral vakantie vieren. Cashgamen is zijn werk. Daarin behoort hij tot de besten van Europa, misschien zelfs van de wereld.

Jouw naam wordt het vaakst genoemd als wordt gevraagd naar de beste spelers van het land. Hoe kijk jij daar naar?
Ja, dat zou goed kunnen. Ik zie mezelf ook als een van de betere spelers. Ik ben namelijk heel kritisch op m’n spel. Ik denk dat ik juist daardoor een van de besten ben geworden. Als je meteen aan fouten werkt, helpt dat. Als ik bijvoorbeeld gister iets verkeerd heb gedaan en ik doe dat vandaag weer verkeerd, dan word ik zo boos op mezelf dat ik meteen stop. Daardoor doe ik minder dingen verkeerd.

Heb je dat altijd al gehad?
Nee, dat is er ingegroeid. Als je steeds hoger komt, worden de spelers steeds beter. Als je dan nog hoger wil komen, moet je heel competitief zijn. Je moet dan heel veel aan je spel doen en nog beter worden. Er zit wel veel verschil in hoeveel ik aan mijn spel werk hoor. Soms werk ik er een hele tijd niet aan, maar een andere keer sluit ik me weer twee dagen op op m’n kamer en zit ik alleen maar te studeren en te spelen. Gemiddeld zal ik ongeveer vier uur per dag spelen en twee uur analyseren; ook met andere spelers praten over het spel.

Met welke spelers overleg jij nog?
Met Robbert Wilbrink en Bijan Zahmat. Ik kan verder ook met bijna niemand meer pokerstrategisch praten. Het is echt lastig. In het begin kan je heel veel aan iedereen vragen. En nu is het – zonder te willen beledigen – lastig om dingen te vragen aan spelers die lagere limieten spelen dan ik, omdat ze heel veel dingen niet begrijpen. Er zijn nog wel een paar mensen in het buitenland waarmee ik kan praten, maar ik zei al dat ik heel kritisch ben. Daardoor vind ik ook niet heel veel mensen goed, dus het zijn er niet veel. En de mensen die ik dan wel goed vind, die willen vaak mij weer niet helpen. Dat kan natuurlijk ook niet, omdat je zo veel tegen elkaar speelt. Je kan niet elkaars spel gaan analyseren.

Dat is het moeilijkste dat er is in poker. Elke dag tegen dezelfde mensen spelen.
Ik vind het juist relaxed. Hoe langer je tegen elkaar speelt, hoe eerder je elkaars tendencies doorhebt. Dat vind ik het mooist. Je spel elke keer weer aanpassen, het steeds weer anders doen en reageren op hoe hij schakelt, zodat jij je weer kan aanpassen.
Het is inderdaad zo dat het daardoor een heel zwaar psychologisch spel wordt. Ik zou het alleen niet cool vinden om iets lager te spelen en elke keer standaard te spelen. Ik krijg na een tijdje tegen iemand spelen heel snel door wanneer hij zijn spel aanpast. Na 100 of 200 handen heb ik al door of iemand die dag een ander spelletje speelt dan anders en daar pas ik me dan op aan. Mensen besluiten vaak vooraf of ze die dag veel gaan reraisen of juist heel tight en solide gaan spelen.

Ik hoor regelmatig dat mensen poker saai begonnen te vinden op het moment dat ze hun top hadden bereikt of als ze heel lang een bepaalde limiet speelden. Heb jij dat ook?
Nee, nooit gehad ook. Ik heb wel dagen gehad dat ik heel veel verloor en dat ik zei dat ik ermee zou stoppen, maar ik zat de volgende dag altijd weer gewoon te pokeren. Wat het meeste is dat ik op een dag heb verloren, ga ik niet zeggen.

We moeten het dus houden op het meeste in een half uur? Dat is het enige dat bekend is, doordat je er in een halfuur uit lag in de Super High Roller met een buyin van 100.000 tijdens de PCA.
Haha, ja, dat is het enige. Maar dit toernooi spelen was leuk, een uitdaging. Zoiets gaat maar één keer voorkomen. Daar wil je dan toch wel bij zijn.
Ik denk niet dat ze dit toernooi volgend jaar weer aanbieden. Zo’n toernooi is in tien jaar tijd nog nooit georganiseerd. De stakes kunnen dan wel steeds hoger worden, maar er zijn ook mensen nodig die dat geld kunnen verliezen. Het geld voor die stakes moet ergens vandaan komen, vanuit de lagere stakes dus. Niet iedereen kan het aan om zo hoog te spelen, dus na een tijdje is er geen animo meer voor.

Stakes kunnen op een gegeven moment niet meer omhoog?
Nee. Die cashgames op Full Tilt van anderhalf jaar geleden, 500/1000, die worden nu bijna niet meer gespeeld. Het is gewoon te hoog. Als zoiets wordt gespeeld, is dat omdat er één slechte speler zit. Dat was toen Guy Laliberté, de directeur van het Cirque du Soleil. Anders zit er voor die stakes niet genoeg geld in de community. Er zitten grenzen aan het stijgen van limieten. Dat zie je zelfs al op 25/50. Als daar niet één slechte speler zit, wordt zelfs dat al bijna niet meer gespeeld. Ik speel zelf wel tegen alle spelers. Vaak zijn er toch wel spelers waartegen ik winstgevend kan spelen en ik word beter van tegen betere spelers.

Jij kan je soms letterlijk twee dagen voor opsluiten he?
Ja, klopt, haha. Zit ik alleen maar achter de computer. Er zijn soms sessies dat je niet die vier uur per dag speelt, maar twaalf, dertien uur. Daarna even slapen en weer verder. Soms heb je gewoon dagen dat je echt zo ontzettend graag speelt dat je niets anders doet. Ondanks de verhalen die de ronde doen, ben ik nooit langer dan twee dagen niet buiten, hoor. Ik ga ook nog naar de sportschool bijvoorbeeld, twee á drie keer in de week.

De verhalen die we van vroeger kennen, van sessies van 20 uur, of zoals Lex Veldhuis 48 uur, die kunnen echt niet meer?
Nee, ik denk het niet. De spelers worden steeds beter en als je zo lang speelt, kun je ook niet meer fris zijn. Dat was Lex toen ook niet natuurlijk. Zo slim was het niet. Hij had beter kunnen slapen tussendoor. Ik zorg altijd voor optimale condities, absoluut. Ik pas mijn slaapritme aan op het poker. Ik slaap van acht uur ‘s ochtends tot twee uur ‘s middags. In de middag kun je op mijn limieten ook niet spelen, dan is er geen actie. Alleen ‘s nachts draaien er games.

Wat is het mooie van cashgames spelen?
Er zit veel meer uitdaging in. De edges zijn groter, omdat de stacks dieper zijn. In toernooien zit je altijd met 25 big blinds en iedereen snapt dat spel ongeveer even goed. In cash kun je veel meer dingen fout doen, waardoor de betere speler nog meer kan winnen. Ik wil blijven spelen zoals ik nu speel en de wereldtop halen. Dat is vrij moeilijk. Daar zitten alleen maar mensen die dag in, dag uit aan hun spel werken.

Hoe heb je gekeken naar de tijd dat isildur1 op Full Tilt speelde? Toen dagelijks superlimieten werden gespeeld?
Heel gaaf. Daar haal ik ook motivatie vandaan. Ik wilde dat ook spelen, zo hoog. Als ik aan het spelen was, dacht ik daaraan en bleef aan mijn spel werken. Ik zal het niveau van isildur misschien niet halen, hoewel het heel moeilijk is om te bepalen wie beter is. Je kan zien waarop spelers beslissingen baseren en hoe ze dus nadenken. Hoe dieper ze erover kunnen nadenken, hoe beter spelers kunnen zijn.

Wanneer heb jij de beslissing genomen om naast cashgames ook toernooien te spelen? En waarom?
Twee jaar geleden, toen ik Deauville speelde. In het begin was ik ook niet zo goed in toernooien hoor. Ik deed het vooral omdat het leuk was om eens een EPT te spelen. Ik dacht: Frankrijk, mooi. Nu ga ik alleen nog maar naar de mooie locaties, zoals de Bahama’s. Ik speel beter als de zon schijnt, dan voel ik me lekkerder. Als je je lekker en goed voelt, denk je ook beter na. Als je je niet irriteert aan zaken, als je lekker hebt geslapen.

En dan is Berlijn, waar je je beste toernooiprestatie hebt neergezet, niet echt een toonbeeld van een stad met veel zon.
Nee, maar dat is maar een paar uurtjes rijden vanuit Oldenzaal. Was wel een mooi gevoel dat ik zo ver kwam. Ik vind de beginfase van een toernooi vaak leuk en dan is er een heel lange saaie tussenperiode. Tot je bij de bubble komt, dan wordt het weer leuk. In het begin heb je altijd zin om een toernooi te spelen. Daarna duurt het lang en ga je je irriteren aan mensen die onnodig lang over beslissingen doen en zo, waardoor een toernooi minder leuk wordt. Bij het geld wordt het wel weer spannender. Dat vind ik nog altijd. In het geld komen is toch een mooi en tof gevoel, zelfs als het niet eens om veel geld gaat.

Geeft het extra eergevoel als dat in een High Roller Toernooi is? Waarin betere spelers meedoen?
Ja, tuurlijk. Je wint liever een toernooi waarin iedereen heel goed is.

Hoe schat jij jezelf in in zo’n toernooi? Je bent geen toernooispeler.
Nee, maar als de stacks diep zijn, hoor ik wel bij de beteren. Als de stacks 20 of 30 big blinds worden, zijn er wel mensen die beter zijn dan ik. Rachid Ben Cherif bijvoorbeeld. Die heeft echt alles uitgerekend. Op dat gebied is die dus beter. Alleen de verschillen in edge zijn dan helemaal niet groot. Je kan die situaties best goed inschatten. Ik verdiep me er ook niet in, in dat shortstackspel in de eindfase. Ik speel toch bijna nooit toernooien. Ik kom ook helemaal niet vaak in de situatie.

Dat gaat dan om rendement?
Ja, dan moet ik er te veel tijd in steken voor wat ik ermee kan verdienen. Die overweging heb ik wel gemaakt, dat is een overweging die je altijd moet maken in poker.

En winnen lukt toch wel. Je won de Spanish Poker Tour in Valencia, waar de top drie Nederlands was.
Ik was een weekje op vakantie. Was wel heel vet. Het sneeuwde in Nederland, we gingen daarom naar Spanje en daar was een toernooitje dat we wel wilden spelen. Dat we één, twee en drie werden was wel heel gaaf. Ze dachten misschien aan vals spelen, maar dat was het niet.

Je wint met pokeren en kan van het geld een Ferrari kopen. Hoe gaaf is dat?
Dat geeft echt een goed gevoel. Daardoor weet je dat je iets doet waar je goed in bent. Het geeft bevrediging. Een Ferrari is een jongensdroom natuurlijk, voor iedereen.

Waarom wacht je niet tot je je rijbewijs ook hebt?
Ik had het zo geregeld dat ik het allebei ongeveer tegelijk zou hebben, maar er kwamen elke keer weer dingen tussen, waardoor ik mijn rijlessen miste. Dan ging ik weer op vakantie. Ik heb honderd rijlessen genomen en heb er misschien veertig genoten. Elke keer stond de instructeur voor de deur, lag ik net op bed en liet ik hem weer vertrekken. Daar moest ik dan weer wel voor betalen. Die man heeft goed aan mij verdiend. Maar ik wilde ook mijn poker niet laten lijden onder het halen van mijn rijbewijs. Dat kost nog veel meer geld. Het is jammer, maar ook weer geen ramp.

Hoe denk jij je levensstijl te kunnen volhouden?
Ik kan wel lang blijven pokeren, maar ik denk dat ik over een jaar of twee wel ga stoppen. Ik kan ook niet oneindig blijven pokeren. Ik heb niet een doel gesteld, maar als ik een huis ervan kan betalen ben ik wel tevreden. Op zich zou dat al wel kunnen, maar ik wil nog wel een paar extraatjes. Wat extra geld achter de hand, een jacuzzi.

Dan moet je niet te vaak een ton verliezen in een half uur. Hoe hard baal je daar nog van?
Voor je begint aan een toernooi weet je dat het kan gebeuren. Het is wel klote, maar niet heel erg. Daarna ging ik ook gewoon een biertje drinken aan het zwembad. Ik moet ook niet gaan zitten tilten op een cashtafel dan. Ik kan daar wel gaan zitten, maar ik weet al dat ik dan waarschijnlijk niet goed zal spelen, dus waarom zou je? En je weet ook dat je zo’n bedrag niet terug gaat verdienen in zo’n korte periode.

Jij bent echt altijd bezig met kijken of je optimaal kan pokeren?
Er zijn best wel veel spelers hard mee bezig, ik ben niet de enige. Spelers die echt goed willen worden, steken veel tijd in het vinden van extra value. Natuurlijk zie ik ook wel verschillen met andere spelers. Het is vooral iets extra’s voor je spel doen en dat heel belangrijk vinden. Er zijn best veel spelers die denken dat ze dingen goed doen en die blijven ze ook zo doen. Terwijl ik denk dat het altijd beter kan.
Je moet jezelf altijd, bij elke hand, bedenken waarom je dingen doet of juist niet doet. Er zijn veel mensen die dingen doen, omdat Cardrunners het zo doet, zonder dat ze weten waarom Cardrunners het zo doet. En als je niet weet waarom je een bepaalde move maakt, kun je het in heel veel standaardsituaties wel doen, maar als het heel deepstacked wordt, kun je helemaal de mist in gaan.

Waar haal jij je grootste edge?
In deepstack poker. Waar het precies in zit, is lastig hoor. Je haalt overal kleine edges, op heel veel verschillende dingen. Er zijn heel veel goede spelers, maar er zijn weinig spelers die echt heel goed zijn in deepstack poker. De besten zijn toch nutsinho, FiSHeYe1984 , Robbert, Bijan en Philippe Verboven.

Het is maar een beperkte groep spelers. Ga jij die vijf ook uit de weg?
Ja, natuurlijk. Ik wil potjes spelen tegen slechtere spelers. Ik wil geen spots opzoeken waarin ik weet dat zij dingen over mij weten waardoor ik geld verlies. Zij kunnen soms zo goed nadenken over hoe ik op een bepaalde spot reageer. Dan krijg je zulke lastige situaties. En daarnaast: Robbert en Bijan zijn natuurlijk ook goede vrienden van me.

Onvoorwaardelijke vriendschap

Hij is de bekendste Nederlands kampioen sinds Peter Dalhuijsen (2007) en Rolf Slotboom (2005). Lex Veldhuis gaf nog een extra tintje aan zijn titel door headsup van zijn goede jeugdvriend Sybe Smit te winnen. PokerNews zocht de twee op en sprak  over Vlissingen en de nieuwe invulling van de poker lifestyle. Lees meer

PokerNews Radio – Unibet Open Valencia

De afgelopen dagen zat ik in Valencia om de Unibet Open te spelen. Het pokertoernooi ging niet van een leien dakje, maar dat mocht de pret niet drukken. Valencia is een stad waar van alles is te doen, dus verveeld heb ik me allerminst.

Aan PokerNews Radio gaf ik zondagavond een interview over het toernooi, over mijn eigen pokerniveau en over de interviews die ik zelf schreef voor PokerNews.

Ik kan een heel blog schrijven, maar dat zou dubbelop zijn. Hieronder is het hele interview van acht minuten terug te luisteren.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Ancilla Tilia: Ik heb niets aan Rolfs eigenschappen

Ancilla Tilia pokert een jaar en was dit jaar voor het eerst in Vegas om mee te doen aan de World Series. In heel Nederland is ze bekend als fetishmodel en dit jaar kwam ze nog in het nieuws vanwege diverse Playboy-reportages. Eind dit jaar verschijnt ze ook in de Nederlandse pokerfilm Rebuy, naast onder anderen Teun Kuilboer, Hanna Verboom en Johnny de Mol. Poker heeft Ancilla Tilia gegrepen en naast haar veelzijdige carrière zal ze blijven spelen. Lees meer

Steven van Zadelhoff: Met één slechte run was ik blut geweest

Het is een half jaar na de inval van de belastingdienst als Steven van Zadelhoff weer in het nieuws komt. De rechter spreekt in een zaak tegen hem uit dat poker een behendigheidsspel is. Tijd om weer eens op bezoek te gaan bij de man uit Deil-Centrum, die sinds een klein half jaar op Malta woont. Het is een veelbewogen jaar voor hem. ,,Ik heb niet altijd de beste beslissing genomen.’’ Lees meer

Naar boven