Het is een half jaar na de inval van de belastingdienst als Steven van Zadelhoff weer in het nieuws komt. De rechter spreekt in een zaak tegen hem uit dat poker een behendigheidsspel is. Tijd om weer eens op bezoek te gaan bij de man uit Deil-Centrum, die sinds een klein half jaar op Malta woont. Het is een veelbewogen jaar voor hem. ,,Ik heb niet altijd de beste beslissing genomen.’’

De World Series zitten er net op voor hem. Veel heeft hij niet kunnen bereiken, drie kleine cashes. ,,Maar ik speel ook nooit zoveel als bijvoorbeeld Lex en Noah. Bij mij is het nooit zo extreem. Het is dat ik nu nog die WPT in de Bellagio erachteraan speelde. Dertig of veertig ruggen verloren ofzo. Voor wat ik dan speel, valt dat bedrag nog mee.’’

Balen doe je daar dus niet van.

Nee, ik zou meer balen als ik dingen verkeerd zou hebben gedaan. Ik ben wel tevreden. Ik baal wel een beetje van het Main Event. Dat ik twee dagen zit te kaarten en mezelf ook de kans geef om twee dagen te kaarten, omdat ik strak speel. En dan toch komt het maar niet; die ene hand waarmee ik kan dubbelen. Maar dat heeft dus niet met mijn spel te maken. Als je in de eerste dagen van het Main Event één keer dubbelt, kun je weer een dag vooruit. Het belangrijkste is dat je erin blijft zitten. Dat klinkt saai, maar zo is het wel.

Dat is het verschil tussen jou en de meeste andere Nederlanders hè? Dat eeuwige geduld van je.

Dat heeft zijn voordelen. Ik kan alleen na drie levels nooit zoveel punten hebben als die losse gasten. Ik heb er ook wel mee geëxperimenteerd, maar voor mij werkt het ook niet. Als je niet kan doordrukken, dan zet je te veel punten op het spel. Als je bijvoorbeeld niet allin wil gaan met niks, omdat je nog heel veel value ziet zitten. Dat was bij de WPT in Parijs ook zo. Zat ik met Theo Jörgensen aan tafel. Daar had ik allin kunnen gaan met niks, waarna ik hem had kunnen aanstampen in plaats van andersom. Maar dan ben je afhankelijk van het toeval of je wel of niet goed zit, dat gaat om hele kleine marges. Ik kies er dan liever voor om altijd goed te zitten met die fold en mijn momenten af te wachten. Ik heb het op deze manier ook ver gered.

Bij de WPT in Barcelona baalde ik wel, daar werd ik dertiende. Dat was niet eens een blow up. Ik had eindelijk wel die [i]commanding chiplead[/i]. Daar probeer ik door te drukken en verlies ik eerst een 2-outer, dan een coinflip, nog twee kleine potjes en uiteindelijk krijg ik het erin in een blind battle met een kale up & down tegen twee paar. Dan lig je er gewoon uit als dertiende. Dat was al weer een tijdje geleden, dat ik chipleader was bij de laatste dertien en dertiende werd. Bij de Dom Classics vorig jaar, die Thijs Wessels won. Het zijn geen blowups, maar het voelt wel erg klote, omdat je toernooien af kan maken door door te drukken en dat het zelfs dan niet lukt. Gewoon slecht gerund met een grote stack, haha. Hoewel het vorig jaar op Gran Canaria wel was gelukt in de Spanish Poker Tour. Het zijn alleen de mooie of dikke toernooien waar het net niet lukt. En in Parijs was het tegen Theo Jörgensen, dus dan is het geen schande om te zien dat hij beter is. Maar Barcelona, kijk maar wie eerste tot zesde zijn geworden, dat waren gewoon geen goede spelers. Als er dan niks geks gebeurt, win ik.

Je bent zo’n beetje de enige Nederlander die die Europese WPT-toernooien speelt. Waarom doe je dat?

De structuur is goed, het zijn mooie toernooien. In Frankrijk in Parijs, ik kan er geen nee tegen zeggen. In Barcelona met alleen maar Spaanse apen. Ik wil er wel heen vliegen. Je kan wel steeds naar de Bellagio vliegen en tegen de top van de wereld spelen, maar hier zit meer value in. En het komt ook vaak net goed uit in mijn schema. Het is ook in mei, dus het is in Barcelona heerlijk weer, heerlijk relaxed ook. En ik vermaak me ook in mijn eentje, ik ken genoeg mensen uit het circuit, hoewel Lianne vaak mee gaat. Dat de andere Nederlanders niet meedoen, komt ook omdat het relatief kleine toernooien zijn. Die in Parijs is bijvoorbeeld €10.000, da’s een behoorlijke smak geld. Die in Barcelona kostte €3.000 en dan zit je al weer snel met te hoge kosten voor vliegen en hotel. Ik word gesponsord, dat scheelt wel. Als je alles zelf moet betalen is het een ander verhaal. Dan nog zou ik misschien Barcelona wel meepikken. Erheen vliegen en je hotel zijn niet zo duur en de spelers zijn echt slecht.

Daarnaast heb ik een paar toernooien van Everest waar ik mijn neus moet laten zien. Daardoor zal ik wat EPT’s moeten missen. Juist daarom hou ik mijn ogen ook open voor andere toernooien, zoals de WPT.

Wat doe je allemaal nog voor Everest?

Vooral veel op events aanwezig zijn. Ik heb laatst nog een workshop gegeven, interviews. Dat hoort er allemaal bij, hoewel ik dat anders ook wel zou doen. Dingen die ik eigenlijk wel leuk vind. Daarnaast zijn er ook nog verschillende feestjes en uitjes. Eigenlijk zitten er geen nare verplichtingen bij. Niets dat niet in verhouding staat met je contract. Hooguit de planning weleens, omdat ze willen dat je bij die Everest-toernooien bent. Dat is logisch. En als dat af en toe betekent dat je niet bij een EPT kan zijn is dat jammer, maar dat hoort er gewoon bij. Maar goed, die toernooien zijn wel extreem soft. Je wint er nog eens één, zoals in Spanje vorig jaar. Dat is ook fantastisch, dus daar ben ik blij mee.

Hoeveel EPT’s ga je missen?

Vilamoura denk ik en Barcelona. Die laatste is wel jammer, maar dan is de finale van de Spanish Poker Tour en daar ben ik titelverdediger.

Is het de laatste vijf maanden voor jou relaxter geworden om toernooien in het buitenland te spelen?

Ja, behoorlijk. Als ik de Nederlandse pokerfora bekijk en al die ellende met die belastingformulieren zie. Zulke bedragen, daar word je zo onrustig van in je hoofd. Je weet niet of je moet betalen, wat je nu moet doen. Ik merk duidelijk dat ik mentaal rustiger ben nu. Veel beter voor je prestaties.

Hoe moet ik me dat voorstellen? Spookt regelmatig de belastingdienst door je hoofd als je een toernooi zit te spelen?

Nu niet meer. Maar dat was wel. Niet elke hand natuurlijk, maar in je achterhoofd knaagt het continu. Dat creëert onrust. Ik had dat nu wel een beetje bij de WSOP. Toen ik nog in Nederland woonde was ik gevrijwaard van belasting betalen in Amerika, volgens dat verdrag. Maar dat verdrag heeft Malta niet. Dus zou de IRS die 30% weer inhouden. Alleen verzon ik dat pas toen ik daar al was, beetje slordig eigenlijk, haha. En de Maltese belastingdienst is ook nog niet duidelijk hoor.

De regels zijn in Malta hetzelfde als een paar jaar geleden in Nederland. Daar zijn we wel mee bezig met een  paar man. Ik denk alleen niet dat de belastingdienst hier in Malta zo snel mijn voordeur zou intrappen om eens even door te drukken. Dat is de mentaliteit niet. Alleen wil dat natuurlijk niet zeggen dat je niks moet regelen. Ik kan ook niemand aanraden ook naar Malta te gaan, want daar is ook geen zekerheid. Eigenlijk ben ik er alleen heen voor de mentale rust. Even weg van de belastingdienst in Nederland, die er echt bovenop zit nu. Dat is het belangrijkste, dat je kan pokeren en niet aan andere zaken hoeft te denken.

Wat is Malta voor land?

Heel raar. Klein, met een heel eigen cultuur. Ze spreken er ook iets dat tussen Arabisch en Italiaans in zit. Ze praten allemaal wel Engels, dat scheelt wel. Ook mensen in lagere bevolkingsklassen wordt inmiddels aangespoord beter Engels te leren. Ze praten alleen een beetje Engels als Ali G. Voor een paar jaar vind ik het prima om hier te wonen en daarna zie ik wel weer verder. Ik kijk nooit verder dan een paar jaar.

Inmiddels heb jij alles geregeld met de belastingdienst hier toch?

Ik heb een regeling getroffen. Ik ben aan het afbetalen en zit ongeveer op de helft van die twee ton. Die bedragen zijn geen geheim. Het komt neer op ongeveer 29% van al het geld dat ik in toernooien heb gewonnen.

Je kan leven met die oplossing?

Ja, ik heb geen keus. Het is nog steeds verschrikkelijk, maar het leven gaat door. Ik heb mezelf gelukkig kunnen herpakken. Als ik een slechte run had gehad, was het gewoon op geweest. Maar gelukkig kreeg ik een goede run. In mijn hoofd ben ik er nu gelukkig klaar mee. Ik heb geprobeerd de beste beslissing te nemen. Dat heb ik lang niet altijd gedaan. Vooral in beslissingen over hoe je met de belastingdienst omgaat. De momenten dat je koppig bent, de momenten dat je wel volledig meewerkt. Het is nu afgemaakt in de kansspelbelasting. Terwijl het misschien, als ik had meegewerkt, wel als inkomstenbelasting had gekund. Wat overigens niet inhoudt dat ik dan minder had hoeven betalen, want dan had ik hard moeten maken wat ik allemaal verloren had. Alleen verlies ik nog weleens wat in cashgames, niet dat ik daar alles wegspew hoor, ik heb het alleen niet eens bijgehouden. Ik zou niet weten of ik lifetime met cashgames in de plus of in de min sta. Dat kan ik niet hardmaken. En dat blijft het probleem. Ze zien wel mijn inkomsten als toernooispeler, maar niet mijn uitgaven. Dat is de reden dat ik niet binnen de inkomstenbelasting ben afgerekend. Ik heb natuurlijk wel een boekhouding bijgehouden, maar niet wanneer ik welk toernooi precies heb gespeeld. Dat heb ik gedaan tot 2007. Toen won ik de Sunday Million en wist ik wel genoeg. [i]Okee, ik weet dat ik voor loop.[/i] Die administratie is dus niet sluitend geweest.

Ben jij bang geweest dat je ook echt blut zou zijn?

Ja, maar het is ook een kwestie van je rust pakken en niet alles meteen opmaken. Online kon ik ook rustig verder spelen. En ik had natuurlijk de mazzel dat ik word gesponsord. Als ik online een slechte run had gehad, had ik wel door kunnen gaan, maar live was lastiger geweest. Het was ook niet toevallig dat ik die goede run kreeg, want ik speelde door de rust die ik weer had gewoon goed.

Echt bang ben ik dan ook niet geweest. Er was wel wat ruimte. En ik heb een afbetaling, dus het was niet zo dat die twee ton meteen weg was. Die heb ik natuurlijk wel afgeboekt, maar die is niet meteen op. Ik ga natuurlijk geen droog brood eten terwijl er nog geld ligt. Dat is dan wel geleend geld, maar wel van de belastingdienst, waarvan ik vind dat ze het onrechtmatig hebben afgenomen. Het is niet zo dat ik van jou tien ruggen leen en daarmee speel.

Als je terugkijkt, ben je dan wel blij dat het klaar is?

Ja, ik ben blij dat ik er vanaf ben, maar niet met hoe het allemaal is gegaan. Ik had liever minder betaald, dat is logisch. En mijn grootste fout is dat ik geen openheid van boeken wilde geven, al sta ik daar nog steeds achter. Dan had ik al mijn administratie moeten geven en ik ben geen verrader. Ik heb natuurlijk tienduizenden dollars getransferd naar die en tienduizenden naar die. Daar komen namen naar boven van mensen die niet willen dat de belasting er vanaf weet. En dat zijn misschien mensen die inmiddels wel aangifte doen, maar dat weet ik niet.

Is het het waard geweest om die mensen te beschermen?

Ja, dat sowieso. Op de lange termijn heeft het mij misschien wel geld gekost, maar ik heb er wel een goede naam door gekregen. Dat ik niet met het mes op de keel meteen maar doorsla. Het is moeilijk te zeggen, maar voor mijn gevoel is dat wel fijn geweest. Dat de belastingdienst dan later terugkomt en alles van je afpakt zodat je geen keus meer hebt, is een ander verhaal.

Hoe was het eigenlijk begonnen? Dat de belastingdienst achter je aankwam?

Anderhalf jaar geleden stonden ze ineens bij me op de stoep met een stapel mensen waar ze heen moesten. Ik had een paar keer wat grote bedragen naar mijn rekening gestort en dat viel op. Geen vast inkomen en wel een dikke bankrekening. Dat is ook in de tijd dat die projectgroep Joker werd opgericht. Die twee mannen zeiden dat als ze brieven stuurden ze geen reactie zouden krijgen dus maar langs kwamen. Ik heb ze uitgelegd wat ik deed en toen is het helemaal gaan lopen. En dat is dus nu uiteindelijk afgemaakt.

Afgelopen januari stonden ze ineens bij je in huis om al je spullen in beslag te nemen. Hoe erg is dat?

Dat was het dieptepunt in mijn leven. Dan heb je het gevoel dat ze echt de basis waarop je zit onder je vandaan halen. Ik mocht nog net mijn administratie backuppen. Intussen werd Lianne nog gebeld aan de andere kant van de kamer, omdat haar moeder bijna dood ging, die barstte dus ook in huilen uit. Ik heb het nooit zo zwaar gehad als op die dag. Dan breek je gewoon.

Ben je dan nog mens?

Niet wie je normaal gesproken bent. Je probeert zo goed en kwaad als het kan de dingen doen die je moet doen, maar je gaat volledig op een soort automatische piloot. Er zullen mensen zijn die weg vluchten. Maar ik ben gesponsord, dus heb ook nog eens de plicht me netjes te gedragen en me aan de regels te houden. Everest is natuurlijk ook niet blij als ze in verband worden gebracht met belastingontduiking, dus ik wilde wel alles zo goed mogelijk afhandelen. En dat is uiteindelijk gelukkig gebeurd.

Je naam dook ineens weer op een paar weken geleden. De zaak over je homegames waar de rechter zei dat poker een behendigheidsspel is.

Ja, leuk hè? Was voor de organisatie van een pokertoernooi in Den Haag. Ik denk drieënhalf jaar geleden. Dat was nog niet afgerond en ik had niet de indruk dat daar heel snel iets aan gedaan zou worden. Een halfjaar geleden moesten we toch weer verschijnen en werden we weer gehoord, inclusief Plasman, die ook zijn betoog weer deed. Ik heb mijn zegje gedaan over hoe we tegenover het spel staan met de nadruk op dat het een behendigheidsspel is. En we zijn nu vrijgesproken, omdat de rechter heeft gezegd dat het geen kansspel is. De rechter oordeelde op basis van de onderzoeken van Van der Genugten, op het betoog van Plasman en de verhoren met mij en de andere jongens. Als dit blijft staan, zal er heel wat veranderen. Wat precies weet ik niet hoor. Dat is niet duidelijk. En de belasting heeft duidelijk tegen mij gezegd dat ze me niet konden indelen in de inkomstenbelasting. Er zal natuurlijk belasting moeten worden betaald, maar je kan geen kansspelbelasting heffen over iets dat geen kansspel is. Wat dan wel? Dat mag iemand anders weer verzinnen.

Dat mijn naam eraan kleeft is grappig, dan word ik de Jean-Marc Bosman van het poker. Hehe, nee hoor, ik zie het niet als een enorme persoonlijke prestatie. Voor mij is een vrijspraak gewoon prettig. Het zal ook wel op de achtergrond raken dat ik er mee te maken heb. Het is belangrijker dat het zo is en was het niet in deze zaak gebeurd, dan wel in een andere.

Wanneer dient het hoger beroep?

Weet ik nog niet. Ik verwacht niet dat dat snel is. Al kan het Openbaar Ministerie het versnellen als ze nu snel duidelijkheid willen. Ik ben ook maar een lijdend voorwerp hierin. Ik ben intussen lekker aan het pokeren. Dat is het belangrijkste.